حج، سلوك خداجويان (فارسى) — الصفحة ٥٨

2 ) تفكّر :

كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُون « 1 »

چنان كه در آيات متعدّدى ، انسان را به سبب بىتوجّهى و عدم تفكّر مؤاخذه مىكند :

قُل‌ْهَل‌ْيَسْتَوِي الْأَعْمي وَ الْبَصيرُ أفَلا تَتَفَكَّرُون « 2 »

هم چنان كه در آيات متعدّدى ، تفكّر را ويژهء انسان‌هاى خردمند و خردپيشه مىداند :

وَ ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ « 3 »

انسان بايد با سلاح تفكّر به مبارزه با شيطان بپردازد . خصوصاً كسى كه به حج مشرّف مىشود بايد بيش از ديگران خود را به سلاح تفكّر مجهّز نمايد . گاهى اوقات عدم تفكّر موجب مىشود حج گزار از ناحيهء عباداتى كه انجام مىدهد ، فريب شيطان را بخورد . اساساً كسى كه اهل تفكّر نباشد ، نمىتواند توجّه و آگاهى پيدا كند و به ورطهء غفلت كشانده مىشود . بنابراين زائر خانهء خدا بايد در شبانه‌روز ، ساعتى يا ساعاتى را به تفكّر اختصاص دهد و با خود بينديشد كه هدف از خلقت او چيست ؟ براى چه در اين دنيا آمده است ؟ و به كجا

خواهد رفت ؟ بايد در مورد حركتى كه به سوى خدا دارد فكر كند . به

( 1 ) . بقره / 219 ( 2 ) . انعام / 50 ( 3 ) . بقره / 269 ، آل‌عمران / 7