معيار شرك در قرآن (فارسى) — الصفحة ٤٠

متن نامه

او به رسول خدا « ص » مشكل بود و قصد توبه داشت ، به درگاه الهى از گناهان خود توبه مىكرد آيا خداوند توبهء او را نمىپذيرفت ؟ يا در همين زمان ما در عصرى كه پيامبر خدا درگذشته است و حجّت خداوند ( امام زمان عجل اللَّه تعالى فرجه ) از نظرها پنهان است ظالمى بخواهد توبه كند و صادقانه به سوى خداوند برگردد به كجا بايد برود ؟ آيا براى چنين شخصى كافى نيست كه به سوى خداوند متعال متوّجه شود در حالى كه استغفار كننده ، توبه كننده و بازگشت كننده به طرف خداوند باشد ؟ يا چنين نيست ؟ و آيا درِ توبه و بازگشت كننده به سوى خدا و طلب آمرزش از او پس از درگذشت پيامبر از اين جهان بسته شده است يا تا روز قيامت باز است ؟

امّا در مورد گفتار شما اى سرورم ! كه فرموديد :

گفتار دعا كننده و آن كسى كه توسّل مىجويد و مىگويد :

« يا مُحَّمَد يا عَليّ اكفِياني وَ انصُراني ؛

اى محمّد ! اى على ! ياريم كنيد و كفايت كارهايم بنماييد » . نشأت گرفته از توحيد خالص است . . . .

مىگويم : تعارض آن با نصّ قرآنى آشكار است ؛ زيرا خداوند سبحان در آيات زيادى تأكيد فرموده كه او كفايت كار مردم مىكند و او آنان را يارى مىرساند ، طبق آيات زير :

1 . « وَما كانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِياءَ يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ » . « 1 »

2 . « وَإِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِى يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ » . « 2 »

( 1 ) . شورى ( 42 ) آيهء 46 ، « آنها جز خدا ياورانى ندارند كه يارىشان كند » . ( 2 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 160 ، « اگر دست از يارى شما بردارد كيست كه غير از او شما را يارى كند ؟ » .