معيار شرك در قرآن (فارسى) — الصفحة ٣٥
متن نامه
رَمى وَلِيُبْلِىَ المُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاءً حَسَناً إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ » ؛ « 1 »
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد هنگامى كه با انبوه كافران در ميدان نبرد روبه‌رو شويد به آنها پشت نكنيد و هر كس در آن هنگام به آنها پشت كند - مگر در صورتى كه هدفش كناره‌گيرى از ميدان براى حملهء مجدّد و يا به قصد پيوستن به گروهى ( از مجاهدان ) بوده باشد - ( چنين كسى ) گرفتار غضب پروردگار خواهد شد و جايگاه او جهنّم و چه بد جايگاهى است .
امام المفسّرين شيخ طبرسى - اعلى اللَّه مقامه و نور اللَّه مرقده - نويسندهء تفسير جامع الجوامع در تفسير آيه‌اى كه شما به آن استناد كرده‌ايد چنين مىگويد :
« فَلَم تَقْتُلوهُم » : فاء جواب شرط محذوف است ، تقدير آن چنين است :
« انْ افْتَخَرْتُمْ لِقَتْلِهِم فَأَنْتُمْ لَمْ تَقتلُوهُمْ وَلكِنّ اللَّه قَتَلَهُمْ » .
اگر شما به كشتن آنها فخر مىفروشيد ، شما آنها را نكشتيد ، بلكه خداوند با فرستادن فرشتگان و ايجاد ترس در دل‌هاى آنان و بخشيدن نيرو به دل‌هاى شما آنها را كشت .
« وَ ما رَمَيْتَ »
انْت يا مُحَمَّد إذ رَمَيْتَ ؛
يعنى چون قريش با گروهى از سركشان آمدند ، جبرئيل نازل شد و گفت : اى محمّد ! مشتى از خاك برگير و به سوى آنها پرتاب كن . پيامبر به علىعليه ال كل الحقوق محفوظه لام فرمود : كمى از ريگ‌هاى صحرا به من بده . علىعليه السلام چنين كرد و پيامبر آن خاك و
( 1 ) . انفال ( 8 ) آيه‌هاى 15 - 17 .