دانشنامه احاديث پزشكى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٧٧
2 / 9 جايز بودن معالجه توسط جنس مخالف در هنگام ضرورت
2 / 9 جايز بودن معالجه توسط جنس مخالف در هنگام ضرورت
2 / 9 جايز بودن معالجه توسط جنس مخالف در هنگام ضرورت
49 . الإصابة به نقل از قيس بن ربيع : شَمَردَل در برابر پيامبر خدا زانو زد و گفت : اى پيامبر خدا ، پدر و مادرم به فدايت ! من در روزگار جاهليت ، كاهن خاندان خود بودم و طبابت مىكردم . آيا اكنون برايم حلال نيست ، چرا كه گاه زنِ جوانِ بيمارى به من مراجعه مىكند ؟
فرمود : « تنها در رگ زدن و داغ نهادن بر زخم ، اگر كه ناچار شدى » .
50 . امام على عليه السلام درباره زنى كه فرزندش در شكمش مىميرد و آن‌گاه ، بيم جان خود او مىرود : اشكال ندارد كه مردى دست خويش را به درون [ رَحِم ]
ببرد « 1 » و بچّه را قطعه قطعه كند ، البته اگر زنان را ياراى اين كار نباشد .
( 1 ) بديهى است كه كه اين سخن بر فرض صدور از امام عليه السلام مربوط است به شرايط جرّاحى آن دوران و فقدان امكانات پزشكى .