هزار و يك كلمه (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٣

كلمهء 190

خود است . بنگر در خويشتن چه گردآورده‌اى ، حاسبوا أنفسكم قبل أن تحاسبوا .

حبيبا در شعاع نور ولايت

صمت وجوع و سهر و خلوت و ذكر به دوام * ناتمامان جهان را كند اين پنج تمام

صمت خاموشى است و جوع گرسنگى و سهر بيدارى و خلوت گوشه‌گيرى و ذكر به دوام هميشه به ياد حق بودن . در چهار اول « خير الأمور أوسطها » و در پنجمى خوشا آنان كه دائم در نمازند الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ « 1 » الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ . « 2 »

آقا ، بيا دامى بنه گر دانه دارى . خود را باش و دنيا را نكوهش مكن . آگاه باش تا خود را تباه نكنى . حيف است كه به كاهلى بنشينى . شنيدى كه :

هر كه را نبود طلب مردار اوست * زنده نبود صورت ديوار اوست

مىدانى كه دل تا شكسته نشد بيت المعمور نمىگردد . و اين شكسته از صد هزار درست بيشتر ارزد بلكه به بهادر نمىآيد زيرا كه بهاى آن خداى تعالى است . گنج غمش را دل بشكسته ببايد و اين گنج را هر كس نيابد و در دست هر كس نپايد .

جامى غم دوست را به عالم ندهى * با هر كه نه دوست شرح اين غم ندهى

مرغ غم او به حيله شد ما را رام * خاموش كه مرغ رام را رم ندهى

رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود : اكثر صياح أهل النّار من سوف يعنى بيشتر فرياد دوزخيان از « پس از اين » گفتن و « فردا فردا كردن » است . به بيمار بيدارى گفتند ما را اندرزى ده ، گفت : شما را از « سوف » بيم مىدهم .

حافظا تكيه بر ايام چو سهو است و خطا * من چرا عشرت امروز به فردا فكنم

مبادا خواجه غافل بخورد و غافل بخوابد كه به قول عارف همه‌دان همدان بابا طاهر عريان : « هر آن كو غافله غافل خوره‌تير » .

آقاى عزيز ! قيامت قيامتى است ، هم اكنون راست‌خيز باش تا رستاخيز شوى ، درست قيام كن تا قيامت گردى . از عارف رومى بشنو :

( 1 ) - سورهء آل عمران ( 3 ) : 192 . ( 2 ) - سورهء معارج ( 70 ) : 24 .