هزار و يك كلمه (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤١٢

كلمهء 178

ندانم چه كسى به در خانه دوست رفت و نااميد برگشت ؟ !

يك صبح به اخلاص بيا بر در ما * گر كام تو بر نيامد آنگه گله كن

چه كسى سوز دلش به التهاب آمد و برد اليقين عشق التهابش را فرو ننشاند ؟

اى كه عاشق نئى حرامت باد * زندگانى كه مىدهى بر باد

در به روى همه باز است دربان ندارد ، تعيين وقت لازم نيست ، هيچ عنوان و رسم نمىخواهى جز اين كه :

در كوى ما شكسته دلى مىخرند و بس * بازار خود فروشى از آنسوى ديگر است

كمال اصفهانى چه خوش گفته است :

بر ضيافتخانه فيض نوالت منع نيست * در گشاده است و صلا در داده خوان انداخته

راهرو چه زن باشد و چه مرد ، چه آسيه و مريم ، چه جنيد و ابراهيم ادهم .

بقول عمّان سامانى :

همتى بايد قدم در راه زن * صاحب آن خواه مرد و خواه زن

غيرتى بايد به مقصد ره نورد * خانه پرداز جهان چه زن چه مرد

شرط راه آمد نمودن قطع راه * بر سر رهرو چه معجر چه كلاه

سخنى چند در آداب سائر الى اللّه بياوريم - كه پا در كفش بزرگان كنيم و تشبّه به آنان كه من تشبّه بقوم فهو منهم ، آرزو بر جوانان عيب نيست .

1 - قرآن كه صورت كتبيه انسان كامل - أعنى حقيقت محمديه - است ، به اندازه‌اى كه از آن بهره برده‌اى به حقيقت خاتم - صلّى اللّه عليه و آله و سلم - تقرّب يافته‌اى : اقرأ وارقه . رسول اللّه ( ص ) فرمود : انّ هذا القرآن مأدبة فتعلّموا مأدبته ما استطعتم و انّ أصفر البيوت لجوف ( لبيت - خ ) اصفر من كتاب اللّه تعالى . پس اى إخوان صفاء و خلّان وفاء به مأدبه اى آييد كه فيها ما تشتهى الأنفس و تلذّ الأعين .

2 - اى عباد الرحمن : آخر سوره فرقان ، از عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ تا آخر سوره ، هر يك دستور العمل كاملى است .

3 - در باب سيزدهم و باب بيستم ارشاد القلوب ديلمى آمده است كه : قال النبي ( ص ) :