هزار و يك كلمه (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٧٤

كلمهء 116

تو خود اى سرور من آگاهى * هر كجايى كه بود بنگاهى

پاسخ پرسش من از خانه * اوّلا بچه دارى تو يا نه

از تحيّر سر او فكنده به زير * چه كنم در جواب او تقرير

نه دروغ است و راست با أمّا * با لن و ليس و لم و لمّا

با همه فضل و دانش و فرهنگ * كج و مُعوَجّ شدم چو يك خرچنگ

بس كه گشتم به كوچه پس كوچه * شدم از لاغرى چو يك جوجه

كوچه و جوجه را پريشانى * كرده هم قافيه كه خود دانى

گر تو باشى بگو چه چاره كنى * خانه‌اى بهر خود اجاره كنى

ار حسن زاده‌ات گنهكار است * كاينچنين رنج را سزاوار است

رحم بر طفل شيرخوارش كن * يا به مامان دل فگارش كن . . .

و حق تعالى نيز به مفاد ردّ جواب الكتاب واجب كوجوب ردّ السلام جواب نامه را به نظم بيش از شصت بيت بدين عنوان مرحمت فرموده است :

اى جوان مرد پاك آزاده * دوست مهربان حسن‌زاده

تا پس از چند بيتى به تفقّد خواجگى و دلجويى و بنده‌پرورى فرموده است :

فاعلاتن مفاعلن فَلَعَن * چشم‌ها شد به نامه‌ات روشن

نامه‌اى كاينچنين بلند بود * بايد از چون تو ارجمند بود

آفرين بر تو باد و نامه تو * نقش شيرين شَهد خامه تو

آن دبير فلك عطارد ما * از دبيرى بداد استعفا

كه كسى را چنين قلم باشد * خود دبيرى من ستم باشد

زهره از وجد چنگ زد در دف * زده كفّ الخضيب كف بر كف

شده برجيس مشترى كه بها * مىدهم در إزاى آن خود را

آنچه در آسمانم افرشته است * دست از كار خود فروهشته است

مشك را با گلاب بسرشته است * نسخه‌اى بهر خويش به نوشته است

شد فضاى فلك پُر از به‌به * زهره از شعر تو زند چهچه

ليك اى پادشاه ملك سخن * حسنِ آملىّ پاك دهن