هزار و يك كلمه (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٦٧

كلمهء 115

غذائيّة ، و لكنّي أيّدت بقوّة ملكوتيّة ، و نفس بنور ربّها مضيئة فأنا من أحمد كالضّوء من الضّوء . . .

ترجمه :

امير المؤمنين امام على - عليه السلام - در نامه‌اى كه به سهل بن حنيف نوشت فرمود : سوگند به خداوند ، من به قوّت جسدى و حركت غذائى در خيبر را بر نكنده‌ام ، و آن را به چهل ارش به دور نيفكنده‌ام ، چنان كه اعضايم بدان احساس نكرده است ، و لكن به قوت ملكوتى و نفسى كه به نور ربّ خود مستضىء است بر آن دست يافتم .

و به عبارت ديگر :

سوگند به خداوند ، من به تأييد قوّت ملكوتى و نفسى كه به نور ربّ خود مستضىء است در خيبر را بركنده‌ام و آن را به چهل ارش به دور افكنده‌ام ، چنان كه اعضايم بدان احساس نكرده است ، نه به قوّت جسدى و حركت غذائى .

بيان : اين حديث عظيم الشأن كه از غرر احاديث است در مجلس هفتاد و هفتم أمالى صدوق نيز روايت شده است « 1 » :

انّ أمير المؤمنين - عليه السلام - قال في رسالته الى سهل بن حنيف - ره - : و اللّه ما قلعت باب خيبر و رميت به خلف ظهرى اربعين ذراعا بقوّة جسديّة و لا حركة غذائية لكنّى أيدت بقوة ملكوتية و نفس بنور ربها مضيئة و أنا من احمد كالضوء من الضوء . . . »

عارف جامى در سلسلة الذهب در اين موضوع گويد :

بر صف أهل زيغ با دل صاف * بهر إعلاى دين كشيده مصاف

بوده از غايت فتوّت خويش * خالى از حول خويش و قوّت خويش

قدرت و فعل حق ازو زده سر * كنده بىخويشتن در خيبر

خود چه خيبر كه چنبر گردون * پيش آن دست و پنجه بود زبون

( 1 ) - « أمالى صدوق » ص 307 ، چاپ سنگى .