فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٧٧
آيهء حيض
10 . آنچه براى بت‌ها ذبح شده است .
11 . آنچه كه با ازلام ( - - ) ازلام ) تقسيم شده باشد . « 1 »
بر اساس اين آيه ، خوردن محرّمات ياد شده به هنگام اضطرار و به اندازهء رفع نياز جايز است . « 2 »
از جملهء « إِلَّا ما ذَكَّيْتُمْ » استفاده شده است كه حيوانات حرام گوشت مانند درندگان كه در حال حيات پاكند ، بعد از مرگ نيز در صورت وقوع ذبح بر آن‌ها پاكند و نيز خوردن هر چه كه عنوان غير مذكّى بر آن صادق باشد ، حرام است . « 3 »
مشهور با استناد به اين كه در اين آيه ، حرمت به ذات اشياى مذكور نسبت داده شده است ، هيچ گونه تصرفى را در محرّمات ياد شده جايز نمىدانند ، امّا برخى معتقدند تحريم هر چيزى ، بسته به نوع استفاده از آن است . از اين رو ، حرمت مناسب با مردار ، خون و گوشت خوك ، خوردن آن است ، نه هر گونه تصرفى . « 4 »
آيهء حفظ
آيهء حفظ
- - ) آيهء غضّ
آيهء حلائل
آيهء حلائل
- - ) آيهء تحريم
آيهء حمل
آيهء حمل
آيهء حمل [ - آيهء اولات الاحمال ؛ آيهء وضع حمل ] : آيهء 4 سورهء طلاق .
به آيهء « وَ أُولاتُ الْأَحْمالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ . . . » بر عدّهء زن آبستن در صورت طلاق وى ، استناد شده است . آيهء شريفه ، پايان عدّهء زن آبستن را وضع حمل او قرار داده است « 1 » ( - - ) عدّه ) .
آيهء حيض
آيهء حيض
آيهء حيض : آيهء 222 سورهء بقره .
آيهء « وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذىً فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ . . . » بيانگر حرمت آميزش با زن در دوران حيض است .
عبارت « حَتَّى يَطْهُرْنَ » دو گونه ، با تشديد و بدون تشديد « طاء » قرائت شده است ، امّا بيشتر قاريان آن را بدون تشديد قرائت كرده‌اند . پايان حرمت آميزش
( 1 ) زبدة البيان / 876 - 787 . ( 2 ) 788 . ( 3 ) عوائد الايام / 213 و المعتبر 1 / 466 . ( 4 ) كنز العرفان 1 / 96 - 97 ؛ مختلف الشيعة 6 / 132 و مصباح الفقاهة 1 / 138 . 1 جواهر الكلام 32 / 252 .