فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٧٦
آيهء حظر
آيهء حرث
آيهء حرث
آيهء حرث : آيهء 223 سورهء بقره .
آيهء « نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ . . . » بر جواز آميزش با همسر از دبر مورد استناد قرار گرفته است . قول مشهور ، كراهت آن است « 1 » ( - - ) آميزش ) .
آيهء حصر
آيهء حصر
آيهء حضر : آيهء 145 سورهء انعام .
به آيهء « قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلى طاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً . . . » در باب اطعمه و اشربه بر حرمت خوردن مردار ، خون جهنده ( - - ) خون جهنده ) ، خوك و حيوانى كه هنگام ذبح آن ، نامى غير از خدا بر آن برده شده باشد ، استناد شده است . حصر در آيهء اضافى است نه حقيقى ، يعنى در آنچه تا كنون بر من وحى شده است ، حرامى جز اين چهار چيز نيافته‌ام و اين با نزول محرّمات ديگر پس از نزول اين آيه ، منافات ندارد . « 1 »
آيهء حظر
آيهء حظر
آيهء حظر : آيهء 3 سورهء مائده .
آيهء « حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ وَ الْمُنْخَنِقَةُ وَ الْمَوْقُوذَةُ وَ الْمُتَرَدِّيَةُ وَ النَّطِيحَةُ وَ ما أَكَلَ السَّبُعُ إِلَّا ما ذَكَّيْتُمْ . . . » مخصّص آيهء اباحه ( - - ) آيهء اباحه ) و بيان تفصيلى حرمت چهارپايانى است كه در آيهء نخست سورهء مائده به اجمال آمده است .
در آيه يازده چيز حرام شمرده شده است :
1 . مردار .
2 . خون .
3 . گوشت خوك .
4 . حيوانى كه هنگام ذبح آن نامى جز نام خدا بر آن برده شده است .
5 . حيوان خفه شده .
6 . حيوان مرده به ضرب چوب و سنگ ( موقوذه ) .
7 . حيوان از بلندى افتاده ( مترديه ) .
8 . حيوان شاخ خورده ( نطيحه ) .
9 . آنچه درندگان از آن خورده باشند ، مگر به موقع ذبح شده باشد ( قبل از مردن ) .
( 1 ) جواهر الكلام 29 / 103 - 110 . 1 كنز العرفان 2 / 303 .