در پرتو وحى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٩٧
روشهاى تفسيرى
از جمله تفاسير مأثور در شيعه مىتوان به تفسير عياشى ، فرات كوفى ، تفسير قمى ، البرهان و نورالثقلين اشاره كرد . در اهل سنت نيز تفاسيرى چون الجامع و البيان / طبرى ( متوفى 310 ق ) ؛ الدر المنثور فى التفسير المأثور / سيوطى ( متوفى 911 ق ) و الكشف و البيان / ثعلبى ( متوفى 427 ق ) به رشته نگارش در آمده است . لازم به ذكر است كه دقتى را كه مفسران شيعى در بازشناخت روايات صحيح از سقيم مبذول داشته‌اند ، در ميان دانشمندان اهل سنت به چشم نمىخورد .
ج . روش عقلى :
در اين روش مفسر با استفاده از درك و فهم سليم ، به تدبر و تفكر در قرآن پرداخته و بدون هيچ‌گونه تحميل و پيش فرضى كار تفسير را انجام مىدهد .
تفسير القرآن و العقل / سيد نورالدين حسينى اراكى ( متوفى 1341 ق ) و تفسير ملاصدرا را مىتوان از اين طبقه برشمرد .
روشهاى تفسيرى
روشهاى تفسيرى
كتابهاى تفسيرى با سه روش كلى نگاشته شدهاند :
تفسير ترتيبى ، تفسير نزولى و تفسير موضوعى .
مفسّران هر كدام به سليقه خود راهى و روشى را براى تبيين و تفسير قرآن كريم برگزيده‌اند ؛ يكى به تفسير آيه به آيه و به صورت ترتيبى ، از اول تا آخر يا بعضى سور را تفسير كرده ؛ ديگرى به تفسير