در پرتو وحى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٨
3 . پيآمدهاى آفرينش انسان
حل آن هستند . شاعر با شعرش و كلامى با كلامش و فلسفى با فلسفه‌اش ؛ گاهى خير و شر را در دست خدا مىدانند و گاهى در دست خود بشر و گاهى در دست بخت و اتفاق و گاهى به چرخ و فلك نسبت مىدهند .
يكى مىگويد :
تو خود مىكنى اختر خويش را بد * مدار از فلك چشم نيك اخترى را
دومى مىگويد :
ديوانگى است قصه تقدير و بخت نيست * از بام سرنگون شدن و گفتن اين قضاست
ديگرى مىگويد : الهى فاش گويم فتنه از توست .
اين يك مسأله جدى است كه هر انسانى خواهان دانستن اوست .
دست گذاشتن روى مبدأ خير و شر و حل مسأله سعادت و شقاوت منظور و هدف اين بخش است .
3 . پيآمدهاى آفرينش انسان
3 . پيآمدهاى آفرينش انسان
پيآمدهاى آفرينش انسان ، در شش سوره از هفت سوره عنوان شده ، آمده است كه عبارتند از : بقره ، اعراف ، حجر ، اسرى ، طه و ص . تنها سوره كهف به اين مورد نپرداخته است . آنچه از مجموع آيات اين سوره‌ها بدست مىآيد چنين است :
هنگامى كه خداوند به فرشتگان گفت : « من بشرى را از گل ، گل خشك ، گلى سياه و بدبو خواهم آفريد ، پس چون او را كاملًا درست كردم و از روح خويش در آن دميدم ، سجده كنان براى او به خاك