در پرتو وحى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١١١

موارد استعمال تأويل در قرآن

ارادَ مِنكَ ، الرابعة : أنْ تَعْرِفَ ما يُخْرِجُكَ مِنْ دينِكَ » . « 1 »

من دانستنىهاى همه افراد بشر را در چهار كلمه يافتم : اول پروردگارت را بشناسى ( محور اول ) ؛ بشناسى درباره تو چه كرده ( محور دوم ) ؛ از تو چه خواسته است ( محور سوم ) ؛ چه چيز ترا از دين بيرون مىبرد ( محور چهارم ) .

تأويل

تأويل

كلمه ( تأويل ) از ماده ( اول ) بهمعنى باز گرداندن و ارجاع مىباشد « 2 » در كتب لغت معانى فراوانى براى آن ذكر شده كه مىتوان آن را به سه دسته تقسيم كرد .

الف ) ارجاع كلام و صرف آن از معنايى به معناى پنهانتر ؛

ب ) آشكار كردن آنچه كه شى به آن باز مىگردد ؛

ج ) انتهاى شى ، مصير ، عاقبت و آخر آن .

موارد استعمال تأويل در قرآن

موارد استعمال تأويل در قرآن

اين واژه در قرآن كريم هفده بار استعمال شده است . از اين تعداد ، دوازده مرتبه راجع به غير قرآن و پنج مرتبه - كه دو مورد آن به صورت يقينى و سه مورد ديگر بنا بر نظر مشهور - در مورد قرآن است .

( 1 ) . مجلسى ، بحار الانوار ، كتاب العلم ، باب العلوم التى امر الناس بتحصيلها ، ج 1 ، ص 212 ، ح 6 . ( 2 ) . راغب ، مفردات ، ذيل ماده أول .