جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٩
تعريف امامت نزد متكلمان سنّى
و در انتها مىفرمايد :
ومع ذلك كلّه ، فالتعريف ينطبق على النبوّة ، فحينئذ يزاد فيه : به حق النيابة عن النبي أو بواسطة بشر ؛ « 1 »
با همه اينها ، اين تعريف بر نبوت منطبق است پس در اين جا [ قيد ] نيابت از پيامبر يا به واسطه بشر را به تعريف مىافزايند .
تعريف امامت نزد متكلمان سنّى
تعريف امامت نزد متكلمان سنّى
تفتازانى « 2 » در تعريف امامت مىنويسد :
والإمامة رياسة عامة في أمر الدين والدنيا خلافة عن النبي ؛ « 3 »
و آن به معناى رياست عمومى در امر دين و دنيا و از باب جانشينى پيامبر است .
و از فخر رازى نقل مىكند :
وقال الإمام الرازي : هي رياسة عامة في الدين والدنيا لشخص من الأشخاص ؛ « 4 »
و امام رازى مىگويد : آن به معناى رياست عمومى در دين و دنيا براى شخصى از اشخاص است .
قاضى ايجى در ابتداى باب امامت مىنويسد :
ولابدّ من تعريفها أوّلًا :
قال قوم : الإمامة رياسة عامة في امور الدين والدنيا . ونقض بالنبوة .
( 1 ) . النافع يوم الحشر : 94 . ( 2 ) . سعدالدين تفتازانى - متوفاى 793 - از عالمان بزرگ سنّى است كه در ادبيات تفسير ، اصول فقه و اعتقادات تأليفاتى دارد . وى كتابى به عنوان المقاصد في علم الكلام نگاشته و سپس آن را شرح كرده است . ( 3 ) . شرح المقاصد : 2 / 272 . ( 4 ) . همان : 272 .