با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٨٤

غلو از ديدگاه علّامهء مجلسى

ورزيده‌اند و همانان از يهوديان ، مسيحيان و مجوسيان بدتر هستند . . . .

و اعتقاد ما دربارهء پيامبر و ائمّه عليهم السلام اين است كه برخى از آنان با شمشير كشته شده‌اند ، برخى ديگر مسموم شده‌اند و در حقيقت دربارهء آنان چنين جارى شده است و امر آنان مشتبه نشده است .

از اين عبارت معلوم مىشود كه چنين سخنانى در آن زمان‌ها نيز بوده است . در قصّهء حضرت عيسى عليه السلام نيز همين مطلب آمده است كه قرآن مىفرمايد :

« وَلَكِن شبِّهَ لَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِى شكٍ مِّنْهُ مَا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلا اتِّبَاعَ الظنِّ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينَا * بَل رَّفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَكانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً » ؛ « 1 »

بلكه امر بر آنان مشتبه شد و كسانى كه درباره او اختلاف كردند ، دربارهء آن در شك بوده و هيچ گونه علمى به آن ندارند و تنها از پندارهاى بىاساس پيروى مىكنند . به يقين او را نكشتند ؛ بلكه خداوند او را به سوى خود بالا برد و خداوند تواناى حكيم است .

حضرت عيسى و ائمّه عليهم السلام حقيقتاً مقتول شده‌اند . آنان انسان بودند ، مثل ديگر افراد بشر ؛ يعنى موت و حيات بر اينان عارض مىشود ، مثل ديگر افراد بشر و غلو در اين زمينه ممنوع است .

آن گاه علّامه مجلسى رحمه اللَّه گفتار مفصّلى از شيخ مفيد رحمه اللَّه نقل مىكند ، سپس مىگويد :

إعلم أنّ الغلوّ في النبي والأئمّة عليهم السلام إنّما يكون بالقول بألوهيتهم أو بكونهم شركاء للَّه تعالى في المعبوديّة أو في الخلق والرزق ، أو أنّ اللَّه تعالى حلّ فيهم أو اتّحد بهم . . . أنّهم

( 1 ) . سورهء نساء ( 4 ) : آيات 157 و 158 .