با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٨

پيامبر بندهء خداست

« إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ * فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ » ؛ « 1 »

به راستى ما به تو كوثر عطا كرديم . پس براى پروردگارت نماز بخوان و قربانى كن .

در آيهء ديگرى آمده است :

« وَما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا » ؛ « 2 »

و عطاى پروردگار تو منع شده نيست .

در مورد ديگرى مىفرمايد :

« كُلًّا نُمِدُّ هؤُلاءِ وَهَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّكَ » ؛ 3

هر يك از اين دو گروه را از عطاى پروردگارت بهره مىدهيم .

در آيهء ديگرى آمده است :

« جَزاءً مِنْ رَبِّكَ عَطاءً حِسابًا » ؛ « 3 »

اين پاداشى از جانب پروردگارت و عطايى حساب شده است .

در مورد ديگرى مىفرمايد :

« رَبُّنَا الَّذي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى » ؛ « 4 »

پروردگار ما آن كسى است كه به هر چيزى ، آن چه براى آفرينش آن لازم بوده عطا كرده ، آن گاه هدايت كرده است .

وقتى كسى رشد و تربيت كسى را بر عهده گرفت ، تمام مستلزمات رسيدن به آن كمال و هدف را عطا مىكند و در غير اين صورت خُلف و نقض غرض خواهد بود . از

( 1 ) . سورهء كوثر ( 108 ) : آيات 1 و 2 . ( 2 ) و 3 . سورهء اسراء ( 17 ) : آيهء 20 . ( 3 ) . سورهء نبأ ( 78 ) : آيهء 36 . ( 4 ) . سورهء طه ( 20 ) : آيهء 50 .