با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٧
پيامبر بندهء خداست
« عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ » ؛ « 1 »
داناى غيب اوست ؛ پس هيچ كس را بر رازهاى غيب خود آگاه نمىسازد ، مگر رسولانى كه برگزيده است .
پس رسولى كه مرتَضى شد ، چنين مقاماتى به او داده مىشود . از طرفى ، پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله مورد پسند خداوند متعال بودند ، آن جا كه مىفرمايد :
« وَكانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا » ؛ « 2 »
و او پيوسته مورد رضايت پروردگارش بود .
پس وقتى پسند كننده خداوند باشد و خدا كسى را بپسندد ، اين فرد چه مقاماتى را پيدا مىكند ! به راستى ملاكات مورد پسند خداوند متعال براى گزينش يك فرد چيست ؟
پسند خداوند متعال در هر مرتبه ، آن مرتبه عاليه‌اى است كه پيامبر اكرم دارند كه اشرف مخلوقات هستند . آن حضرت به مقامى رسيد كه مرتَضاى خداوند على الاطلاق به جميع معانى كلمه بودند و وقتى مرتَضاى خداوند واقع شدند ، به او گفتند :
« وَلَسَوْفَ يُعْطيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى » ؛ « 3 »
و به زودى پروردگار تو آن قدر به تو عطا خواهد كرد كه راضى شوى .
به تعبيرى خداى متعال مىفرمايد : شما كارى كنيد كه مرتَضاى من باشيد ، آن وقت من به شما به گونه‌اى عطا مىكنم كه شما راضى باشيد .
تذكر يك نكته قرآنى لازم است كه قرآن مجيد هر گاه سخن از عطا فرموده ، آن را به واژه « ربّ » اضافه كرده است ؛ همان گونه كه اين آيه بدان اشاره دارد . در آيهء ديگرى مىفرمايد :
( 1 ) . سورهء جن ( 72 ) : آيات 26 و 27 . ( 2 ) . سورهء مريم ( 19 ) : آيهء 55 . ( 3 ) . سورهء ضحى ( 93 ) : آيهء 5 .