با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٣

شهادت نخست

در محضر معصوم

در محضر معصوم

اگر كسى بخواهد به حضور بزرگى برود ، نخست اذن دخول مىگيرد ، آن گاه سلام مىكند ؛ سپس سخن مىگويد و مطلب خود را بيان مىنمايد . كوشش مىكند تا عواطف او را جلب و او را آمادهء گوش دادن به سخنان خود نمايد .

به هنگام قرائت زيارت جامعه كبيره وقتى نخست سلام و شهادتين را مىگوييم ؛ مىخواهيم بگوييم : ما مسلمان هستيم . ما را راه بدهيد ، به سخنان ما گوش فرا دهيد ، ببينيد ما چه مىگوييم و چه مىخواهيم .

و چون زائر شهادت سوم را آغاز مىكند و ائمّه عليهم السلام را به اوصافى ياد مىنمايد ، نبايد كسى دربارهء او شبههء غلو كند ؛ چرا كه او پيش‌تر شهادتين را بر زبان جارى ساخته و به خدا و پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله شهادت داده و هم اكنون اظهار مىكند كه ائمّه عليهم السلام جانشينان رسول خدا هستند . آنان خدا و شريك خدا نيستند ، خدا در آنان حلول نكرده و با خداوند متعال متّحد نيستند .

با ذكر شهادتين اين شبهات دفع مىشوند تا مبادا كسى به اين توهّم بيفتد .

أَشْهَدُ انْ لا الهَ الَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ كَما شَهِدَ اللَّهُ لِنَفْسِهِ

أَشْهَدُ انْ لا الهَ الَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ كَما شَهِدَ اللَّهُ لِنَفْسِهِ

شهادت نخست

شهادت نخست

گواهى مىدهم كه معبودى جز خدا نيست ؛ يگانه‌اى كه شريكى ندارد ، آن سان كه خداوند به يكتايى خويش گواهى داده است .