با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٧
نور خدا
و نوره
و نوره
نور خدا
نور خدا
و ( سلام بر ) نور خدا .
ائمّه عليهم السلام نور خدا هستند . نور چيزى است كه ذاتاً روشن است و روشنايى مىبخشد . آن بزرگواران در طول تاريخ نور و روشنى بخش بوده‌اند .
آيا به واقع ، ائمّه عليهم السلام در ظلمات و تاريكىهاى جهل و جهالت ، فتنه‌ها و ضلالت و اختلافات نور نبودند ؟
بنابراين ، اگر افرادى در پى آن انوار نرفتند و از آن‌ها استفاده نكردند - به بيانى كه گذشت - چه كسى مقصّر است ؟
ائمّه عليهم السلام در همهء زمان‌ها ، در همهء زمينه‌ها ، براى همهء عوالم و همه امّت‌ها نور هستند .
به راستى ، چه كسى به خانهء آنان مراجعه كرد و دست خالى برگشت ؟
ابوخالد كابلى مىگويد : از امام باقر عليه السلام دربارهء تفسير اين آيه كه مىفرمايد :
« فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذي أَنْزَلْنا » ؛ « 1 » به خدا و رسول او و نورى كه فرستاديم ايمان بياوريد ؛ پرسيدم . فرمود :
يا أبا خالد ! النور - واللَّه - الأئمّة من آل محمّد عليهم السلام إلى يوم القيامة ، وهم واللَّه نور اللَّه الّذي أنزل ، وهم واللَّه نور اللَّه في السماوات وفي الأرض .
واللَّه يا أبا خالد ! لنور الإمام في قلوب المؤمنين أنور من الشمس المضيئة بالنهار ، وهم - واللَّه - ينوّرون قلوب المؤمنين ، ويحجب اللَّه عز وجل نورهم عمّن يشاء فتظلم قلوبهم .
واللَّه ، يا أبا خالد ! لا يحبّنا عبد ويتولّانا حتى يطهّر اللَّه قلبه ، ولا يطهّر اللَّه قلب عبدٍ حتّى
( 1 ) . سورهء تغابن ( 64 ) : آيهء 8 .