با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٥
مدافعان حمايت‌گر
ولايت تشريعى ائمّه عليهم السلام ثابت مىشود كه در جاى خود بحث خواهيم كرد .
و ولايت آن بزرگواران بر احكام شرعيّه را در گذشته به اختصار بيان كرديم .
والذادة الحماة
والذادة الحماة
مدافعان حمايت‌گر
مدافعان حمايت‌گر
و ( سلام بر ) مدافعان حمايت‌گر .
واژهء « الذادّة » جمع « ذائد » است . « 1 » به نظر مىرسد معناى فارسى آن : به قصد حفظ چيزى ، چيزى را دفع كردن و كنار زدن بوده باشد .
واژهء « الحماة » مفرد « حامى » است ؛ يعنى حمايت كننده .
هر يك از اين دو مفهوم از مفاهيم ذات اضافه است ، پس سه طرف وجود دارد :
زائد ، مذود ، مذودٌ عنه ؛ دفع كننده ، دفع شده ، چيزى كه از او دفع مىشود .
حامى ، محمىّ ، محمىٌّ عنه ؛ حمايت كننده ، حمايت شده ، آن چيزى كه از او حمايت مىشود .
وقتى روشن شد كه ائمه عليهم السلام دفع كننده و حامى هستند ، اين سؤال مطرح مىشود كه دفع كنندهء چه چيزى از چه چيزى و حامى چه چيزى از چه چيزى هستند ؟
نخستين كارى كه آنان بر عهده دارند ، اين است كه دين را از بدعت‌ها و تحريفات و بازيگرىها حفظ مىكنند آنان امّت را از تاريكىها ، گمراهىها و اشتباه كارىها حمايت مىكنند .
آرى ، آنان حمايت‌گر از دين و امّت هستند و آن چه را براى دين و معارف دينى
( 1 ) . در لسان العرب : 3 / 167 و النهاية في غريب الحديث : 2 / 172 آمده است : « الذادة جمع ذائد وهو الحاميالمدافع » .