با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٤

سروران صاحب اختيار

و بر كه ؟ متعلّق محذوف است و حذف المتعلّق يدل على العموم ، ، بنابراين هر دو طرف اطلاق پيدا مىكند .

آرى ، خداوند متعال چنين مقامى را به ائمّه اطهار عليهم السلام داده است و اين مطاع بودن و ولايت به اذن خداوند متعال است ، هر چند آنان عبد و مخلوق خداى سبحان هستند . در آيه‌اى از قرآن كريم مىفرمايد :

« أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهيمَ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْناهُمْ مُلْكًا عَظيمًا » ؛ « 1 »

يا اين كه به مردم [ ائمّه عليهم السلام ] نسبت به آن چه خداوند از فضلش به آنان بخشيده حسد مىورزند ! ما به خاندان ابراهيم ، كتاب و حكمت داديم و حكومت عظيمى براى آنان عطا كرديم .

بنابر روايتى كه ذيل آن وارد شده ، مراد از « ملك عظيم » ولايت تكوينى است .

اما در ولايت تشريعى رسول اللَّه ، استدلال مىشود به آيهء مباركهء :

« النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ » ؛ « 2 »

پيامبر به مؤمنان ، از خودشان اولى و شايسته‌تر است ؛

و با استناد به قول پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله كه فرمود :

ألست أولى بكم من أنفسكم ؟ . . . فمن كنت مولاه فهذا علي مولاه ؛ « 3 »

آيا من اولى به شما از شما نيستم ؟ گفتند : چرا ، فرمود : پس هر كه من مولا و سرپرست او هستم پس اين على مولا و سرپرست اوست ؛

( 1 ) . سورهء نساء ( 4 ) : آيهء 54 . ( 2 ) . سورهء احزاب ( 33 ) : آيهء 6 . ( 3 ) . الكافى : 1 / 420 ، حديث 42 ، الامالى ، شيخ طوسى : 254 ، حديث 456 ، بحار الانوار : 29 / 82 ، حديث 2 ، مسند احمد بن حنبل : 4 / 370 ، المستدرك على الصحيحين : 3 / 109 ، مجمع الزوائد : 9 / 104 .