با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٣
سروران صاحب اختيار
بنابراين ، ائمّه عليهم السلام پيشوايان و رهبران هدايت هستند ، حتى نسبت به انبيا و اوليا سلام اللَّه عليهم اجمعين .
والسادة الولاة
والسادة الولاة
سروران صاحب اختيار
سروران صاحب اختيار
و ( سلام ) بر سروران صاحب اختيار .
واژهء « سادة » جمع سيّد و واژهء « ولاة » جمع والى است كه به ترجمهء فارسى مىشود : بزرگان صاحب اختيار . واژهء « سيّد » در لغت عرب چنين معنا شده است :
السيّد الرئيس الكبير في قومه المطاع في عشيرته وإن لم يكن هاشمياً وعلوياً ؛ « 1 »
سيّد همان بزرگ و آن شخص يا شخصيّتى است كه در گروه ، قبيله ، جامعه و شهر خود مورد احترام و اطاعت آن‌هاست گرچه هاشمى و علوى نباشد .
به نظر مىرسد كه از همين رو ، مسلمانان به ذريّهء رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله « سيّد » مىگويند كه چنين امتيازى بر ديگر مسلمانان دارند و بدين جهت ، بايد به آنان احترام گزارد .
بنابراين ، مورد احترام بودن ، شاخص بودن و مطاع در بين مردم بودن همان سيادت و آقايى است . از طرفى ، ولايت ائمّه عليهم السلام اختياردارى آنان است ؛ از اين رو ، آنان سروران صاحب اختيار هستند .
از سوى ديگر ، واژه « السادة » اطلاق و عموم دارد ؛ يعنى آنان سروران همه امّت‌ها و سادات همهء خلايق هستند . چنان كه « ولايت » نيز اطلاق دارد ؛ يعنى آنان در همهء امور و شئون ولايت دارند ؛ تكوينى باشد يا تشريعى .
و به عبارت ديگر مطاع بودن در معناى « سيّد » از نظر لغوى و عرفى وجود دارد ، اما مطاع بودن در چه ؟ و مطيع كيست ؟ و همچنين در طرف « الولاة » ولايت در چه ؟
( 1 ) . مجمع البحرين : 2 / 448 .