با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٢
پيشوايان هدايتگر
هدايت ، نظارت و وساطت بركاتى داشته‌اند .
معلوم است تا آن گاه كه فردى خود نيازمند به هادى است ، نمىتواند هادى باشد . قرآن كريم مىفرمايد :
« أَ فَمَنْ يَهْدي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لايَهِدّي إِلّا أَنْ يُهْدى فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ » ؛ « 1 »
آيا كسى كه به سوى حق هدايت مىكند ، براى پيروى شايسته‌تر است يا كسى كه هدايت نمىشود مگر اين كه هدايتش كنند ؟
آيا مقايسهء ائمّهء هدايتگر با ائمّهء ضلال و گمراه كننده در اين امت صحيح است ؟
آيا مىتوان اين دو را با هم سنجيد ، يا اصلًا چنين ادّعايى غلط است ؟
ائمّه عليهم السلام هادى و هدايت‌گرند . قرآن كريم مىفرمايد :
« وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا » ؛ « 2 »
و آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما ( مردم را ) هدايت مىكردند .
توضيح جنبهء هدايتى پيش‌تر به طور مفصّل گذشت و در ذيل آيهء ديگرى نيز توضيح داديم ، آن جا كه مىفرمايد :
« إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ » ؛ « 3 »
تو فقط بيم دهنده‌اى و براى هر گروهى هدايت‌گرى است .
گفتيم كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله در ذيل آيه فرمود :
يا علي ! بك يهتدي المهتدون من بعدي ؛ « 4 »
اى على به واسطه تو پس از من هدايت شوندگان راه مىيابند .
( 1 ) . سورهء يونس ( 10 ) : آيهء 35 . ( 2 ) . سورهء انبياء ( 21 ) : آيهء 73 . ( 3 ) . سورهء رعد ( 13 ) : آيهء 7 . ( 4 ) . الطرائف : 79 ، كنز العمال : 11 / 620 ، حديث 33012 .