با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٦

ولايت ائمه بر احكام شرعى

چگونه مىشود كه معصوم عليه السلام به اذن خداوند متعال در كلّ كون تصرّف كند و در اموال و انفس تصرّف نمايد ، ولى در احكام شرعى كه سلسله امور اعتبارى هستند ، از ناحيهء شارح مقدّس اذن در تصرّف نداشته باشد ؟

بنابر بررسىها ، هيچ فردى در اين مورد دربارهء پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله اشكال نكرده است كه حلال و حرام و ساير احكام شرعى به دست آن حضرت صلى اللَّه عليه وآله سپرده شده و آن بزرگوار مىتواند در احكام شرعى كم يا زياد نمايد . به همين جهت ، مواردى هم در اين باره نقل شده است . از جمله عدد ركعات نمازهاى فريضه و نافله و اجناس زكات . . . .

آرى ! زيارت جامعه مقامات و منازل ائمّه عليهم السلام را بيان مىكند كه آن گاه كه انسان مىخواهد معصوم را زيارت كند اعتقاداتش را و بالخصوص ايمان خود را به مقاماتشان بر امام عليه السلام عرضه مىدارد و مىگويد :

اشهد اللَّه وأشهدكم أنّي مؤمن بكم وبما آمنتم به كافر بعدوّكم وبما كفرتم به ؛

خدا و شما را گواه مىگيرم كه به شما و به آن چه شما ايمان داريد ، ايمان دارم و به دشمن شما و به آن چه شما به آن كفر مىورزيد ، كفر مىورزم .

ولايت ائمه بر احكام شرعى

ولايت ائمه بر احكام شرعى

به نظر مىرسد بهترين جا براى ارائهء اين قسم از ولايت همين جاست كه امام عليه السلام مظهر احكام الهى است ، نه فقط ناقل يا راوى باشند . به عبارت ديگر ، امام عليه السلام فقط مسئله‌گو نيست .

همان گونه كه پيش‌تر گفتيم ، ولايت‌ها در مورد پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله ثابت شده و هيچ گونه خدشه‌اى در آن وارد نشده است و از جملهء دلايل روايتى به سند صحيح است . اين روايت را به دقّت بررسى مىكنيم تا معرفت و شناختمان به