با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٨
اخلاص در توحيد
اخلاص در عبادت
اخلاص در عبادت
بنابرآن چه بيان شد ما بايستى عمل را خالص براى خدا انجام دهيم تا خالص براى خدا باشيم . از اين رو ، در كتاب‌هاى فقهى در اوايل مباحث عبادات بحث نيّت مطرح مىشود و به اين آيه استدلال مىنمايند كه خداوند متعال مىفرمايد :
« وَما أُمِرُوا إِلّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصينَ لَهُ الدِّينَ » ؛ « 1 »
و به آن‌ها دستورى داده نشده جز اين كه خدا را بپرستند و دين خود را براى او خالص كنند .
يعنى نيّت انسان در انجام اعمال بايستى فقط براى خدا باشد و بايد قصد ريا نكند ؛ بلكه اخلاص كامل داشته و عمل بىشائبه باشد و به طور مطلق غير خدايى در كار نباشد . اگر چنين شد ، خداوند متعال آن بندهء عابد مخلص را خالص براى خودش قرار مىدهد .
با توجّه به آن چه بيان شد ، اگر كسى بخواهد « مخلَصين » را با فتح « لام » بخواند ، بايد حرف « في » را سببيّه بگيرد كه يكى از معانى آن است - گرچه حرف « في » معروف براى ظرفيّت است - در كتاب‌هاى ادبيّات آمده است : « إنّ امرأة دخلت النار في هرّةٍ قتلتها » . « 2 »
ولى معروف اين است كه « مخلِصين » به كسر « لام » است . به هر صورت ، اخلاص در مقابل شرك و اشراك است .
اخلاص در توحيد
اخلاص در توحيد
ائمّه عليهم السلام در توحيد خداوند متعال مخلص بودند ؛ يعنى در توحيد خداوند متعال به اعلا درجهء خلوص و اخلاص رسيده بودند .
( 1 ) . سورهء بينه ( 98 ) : آيهء 5 . ( 2 ) . جامع المقدمات / عوامل ملا محسن : 1 / 499 .