با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٧
رسانندگان به مرضات خدا
ياد گرفته و از آنان پيروى كرده است .
البتّه ما با كسانى كه خودشان را به عنوان امام نصب كردند و مردم را به سوى خودشان فرا خواندند كارى نداريم ؛ ولى همهء افرادى كه مردم را واقعاً به سوى خدا دعوت كردند و در اين امر راست گفتند ، شاگردان مكتب اهل بيت عليهم السلام هستند .
هر چند بعضى از كسانى مردم را به سوى خدا دعوت مىكنند ، خودشان متوجّه نباشند كه اين هدايت‌گرى از ائمّه عليهم السلام سرچشمه گرفته است .
در تاريخ آمده است : روزى حجّاج به چهار تن از بزرگان علماى عصرش نامه نوشت و در مورد جبر و تفويض پرسيد . اين چهار تن - كه ارتباطى با اهل بيت نداشتند - وقتى پاسخ دادند هر چهار تن پاسخشان كلام امير مؤمنان على عليه السلام بود . « 1 »
و الأدلاء على مرضات الله
و الأدلاء على مرضات الله
رسانندگان به مرضات خدا
رسانندگان به مرضات خدا
و ( سلام بر ) رسانندگان به مرضات خدا .
ائمّه عليهم السلام رسانندگان به مرضات خدا هستند .
واژهء « ادلّاء » جمع دليل ، مانند « اخلّاء » جمع خليل و « اجلّاء » جمع جليل است .
در ابتداى امر به نظر مىرسد كه معناى دليل در زبان فارسى به معناى راهنما است . ولى چنين نيست ؛ بلكه معناى دليل از معناى راهنما دقيق‌تر است و مطلق راهنما نيست . از اين رو ، راغب اصفهانى گويد : « الدلالة ما يُتوصّل به إلى معرفة الشيء كدلالة الألفاظ على المعنى » . « 2 »
و واژهء « مرضات » مصدر است از « رضي يرضى » ، و رضايت خداوند در اين
( 1 ) . ر . ك : بحار الانوار : 5 / 58 ، حديث 108 . ( 2 ) . المفردات في غريب القرآن : 171 .