با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٤

انكار دشمنان

ولى از صلب محسوب نمىشود .

فرمود : شما در جواب آنان به چه چيزى استدلال مىكنيد ؟

عرض كردم : ما به آيه « بياييد ما فرزندان خود را دعوت كنيم و شما فرزندان خود را ؛ ما زنان خود را دعوت كنيم و شما زنان خود را و ما نفوس خود را دعوت كنيم و شما نيز نفوس خود را » بر رد آنان استدلال كرديم .

فرمود : آنان در پاسخ شما چه مىگويند ؟

گفتم : آنان مىگويند كه گاهى در كلام عرب مرسوم است كه به فرزندان مىگويند « فرزندان مرد » و گاهى مىگويند « فرزندان ما » .

راوى گويد امام عليه السلام فرمود : اى ابوالجارود ! از كتاب خدا براى تو دليلى مىآورم كه دلالت مىكند بر اين كه امام حسن و امام حسين عليهما السلام از صلب رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله بودند و اين مطلب را انكار نخواهد كرد مگر كافر .

عرض كردم : فدايت شوم ! آن آيه كجاست ؟

فرمود : آن جا كه خداوند متعال مىفرمايد : « حرام شده است بر شما ، مادرانتان ، دختران برادرتان و دختران خواهرتان . . . و همسران پسرانتان كه از نسل شما هستند » اى اباالجارود ! از آنان بپرس كه آيا ازدواج پيامبر صلى اللَّه عليه وآله با دختران و يا زنان امام حسن و امام حسين عليهما السلام رواست يا نه ؟ اگر گفتند : آرى ! آنان دروغ‌گو و فاسقند ، و اگر گفتند : نه ؛ پس آن دو ، فرزندان صلبى پيامبر هستند .

فخر رازى در تفسير خود در ذيل آيهء مباركه « ذُرّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ » « 1 » مىنويسد :

شعبى - كه يكى از بزرگان محدّثان عامه از تابعين - گويد :

كنت عند الحجّاج ، فاتي بيحيى بن يعمر فقيه خراسان من بلخ مكبّلًا بالحديد .

فقال له الحجّاج : أنت زعمت أنّ الحسن والحسين من ذريّة رسول اللَّه !

( 1 ) . سورهء آل عمران ( 2 ) : آيهء 34 .