با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٥

حاملان كتاب الهى

برداشتن چيز سبك استعمال لفظ « حمل » درست نيست مگر عنايتى در كار باشد ، خلاصه مىتوان ادّعا كرد كه واژهء « حمل » به طور حقيقت فقط در مواردى كه ثقل وجود دارد به كار مىرود .

از طرفى ثقل و سنگينى بر دو قسم است :

1 . ظاهر محسوس ؛

2 . غير محسوس معقول .

اگر انسان بارى برمىدارد ، مىگويند كه فلان شىء را حمل كرد . اگر خانمى باردار شود مىگويند : حامله است . اگر حيوان بارى را از جايى به جايى حمل كند ، كه قرآن مىفرمايد :

« وَتَحْمِلُ أَثْقالَكُمْ » ؛ « 1 »

و آن‌ها بارهاى سنگين شما را به شهرى حمل مىكنند .

اگر كشتى انسان را حمل كند ، كه قرآن مىفرمايد :

« وَحَمَلْناهُ عَلى ذاتِ أَلْواحٍ وَدُسُرٍ » ؛ « 2 »

و او را بر كشتى ساخته شده از الواح و ميخ‌ها حمل كرديم .

و آن گاه كه درختى پر از ميوه باشد ، مىگويند : اين درخت بار دارد . اما اگر فقط يك عدد سيب بدهد ، بعيد است كه بگويند بار برداشته است . وقتى ابر از باران پر باشد تا زمين را سيراب كند ، مىگويند : بار دارد ، نه ابرى كه چهار قطره باران داشته باشد .

اين‌ها مواردى از حمل است كه هم محسوس است و هم ثقل دارد .

خداوند متعال ائمّه اطهار عليهم السلام را حاملان كتاب خودش در آيهء مباركه « بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ في صُدُورِ الَّذينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الظَّالِمُونَ » قرار داده

( 1 ) . سورهء نحل ( 16 ) : آيهء 7 . ( 2 ) . سورهء قمر ( 54 ) : آيهء 13 .