با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٣

حافظان سرّ خدا

گفته شد كه فقط سه گروه تحمّل اين اسرار را دارند : فرشته مقرّب ، پيامبر مرسل و مؤمنى كه خداوند دلش را به ايمان بيازمايد ؛ از اين رو امير مؤمنان على عليه السلام به سينهء مبارك اشاره مىكرد و مىفرمود :

إنّ هاهنا لعلماً جمّاً لو أصبتُ له حملة ؛ « 1 »

همانا در اين جا علمى انباشته شده كه اگر حاملانى مىيافتم بازگو مىكردم .

آن حضرت نفرمود : متحمّل نمىشوند ، يا صعب و دشوار است ؛ بلكه فرمود :

اگر حاملانى پيدا كنم و اهليّت داشته باشند ، چيزى به آن‌ها مىسپارم .

آرى ، بايستى اهليّت و لياقت باشد و گرنه به هر كسى علم داده نمىشود و به هر كسى هر چيزى را نمىتوان گفت . در بين اصحاب ائمّه عليهم السلام كسانى بودند كه برخى از اسرار را نتوانستند نگهدارى كنند و اسباب زحمت خود و ائمّه عليهم السلام شدند .

كوتاه سخن اين كه اين عبارت از زيارت جامعه بيان‌گر اين است كه ائمّه محرم اسرار خداوند متعال هستند و اين ، از مقامات ويژهء آن‌هاست .

از طرفى حقايق عالم يا آشكار هستند ، يا نهان . آن چه آشكار است و يا خواهد شد ، نزد ائمه عليهم السلام وجود دارد و هر كسى از مردم به مقدار وسع خود بر اين حقايق آگاه مىشود و بهره‌مند مىگردد و آن چه پنهان است ، نزد ائمه عليهم السلام وجود دارد كه بخشى از آن را براى اشخاص به گونهء حساب شده ، فاش كرده‌اند و بخشى را فاش نكرده‌اند . اين اشعار از امام سجّاد عليه السلام نقل شده است :

إنّي لأكتم من علمي جواهره * كي لا يرى الحق ذو جهلٍ فيفتننا

وقد تقدّم في هذا أبو حسنٍ * إلى الحسين وأوصى قبله الحسنا

ورُبّ جوهر علمٍ لو أبوح به * لقيل لي أنت ممّن يعبد الوثنا ؛ « 2 »

1 . نهج البلاغه : حكمت 147 . 2 . ينابيع الموده : 1 / 76 ، حديث 13 .