با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٤
معناى حكمت
آرى ، اين واقعيّت است كه قرآن مىفرمايد :
« وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لاتُحْصُوها » ؛ « 1 »
و اگر نعمت‌هاى خدا را بشماريد ، هرگز نمىتوانيد آن را احصا كنيد .
ما خير را درك نمىكنيم ؛ زيرا غير محسوس است و كيفيّت صدور خيرات از ائمّه عليهم السلام براى ما محسوس نيست ، مگر آن قدر واضح باشد كه حس شود ، يا معرفت كسى قدرى بالا رود . و گرنه خيرى كه از ائمّه عليهم السلام و به واسطهء آن بزرگواران صادر مىشود ، شمردنى نيست . پس چگونه چيزى را كه شمردنى و حصر شدنى نيست احساس بكنيم ؟
البتّه ما در توضيح عبارت‌هاى « اولياء النعم » و « اصول الكرم » مطالبى را در اين زمينه بيان كرديم كه براى آگاهى بيشتر مفيد است .
و معادن حكمة الله
و معادن حكمة الله
معدن‌هاى حكمت الهى
معدن‌هاى حكمت الهى
و ( سلام بر ) معدن‌هاى حكمت خدا .
ائمّه عليهم السلام معدن‌هاى حكمت خدا هستند . واژهء « معادن » جمع « معدن » است كه ما پيش‌تر در عبارت « ومعدن الرحمة » توضيح داديم . در اين جا فقط تذكّر مىدهيم كه در مفهوم واژهء « معدن » « تولّد و نشأت گرفتن » اخذ شده است .
معناى حكمت
معناى حكمت
راغب اصفهانى در معناى « حكمت » اين گونه مىنويسد :
( 1 ) . سورهء ابراهيم ( 14 ) : آيهء 34 .