با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٣
معناى بركت
« أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسَلَكَهُ يَنابيعَ فِي اْلأَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا مُخْتَلِفًا أَلْوانُهُ » ؛ « 1 »
آيا نديدى كه خداوند آبى از آسمان فرو فرستاد و آن را چشمه‌هايى در زمين روان ساخت ، آن گاه با آن ، زراعتى را مىروياند كه رنگ‌هاى گوناگونى دارد .
فراتر اين كه در آيهء ديگرى مىفرمايد :
« وَجَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ » ؛ « 2 »
و ما هر چيزى زنده‌اى را از آب قرار داديم .
در آيهء ديگر آب را با « معين » توصيف مىكند و مىفرمايد :
« فَمَنْ يَأْتيكُمْ بِماءٍ مَعينٍ » ؛ « 3 »
پس چه كسى آب گوارا در دسترس شما قرار مىدهد ؟
« ماء معين » به امام عليه السلام تفسير شده است ؛ پس امام عليه السلام منبع حيات و زندگى است . بنابراين ، ائمّه عليهم السلام مساكن و منابع خير الهى به جميع اصناف خير و انواع و اشكال آن هستند و همهء خير از همين جا به جاهاى ديگر منتقل مىشود .
راغب اصفهانى در ادامه درباره واژه « خير » مىنويسد :
ولمّا كان الخير الإلهي يصدر من حيث لا يحسّ وعلى وجه لا يحصى ولا يحصر قيل لكلّ ما يشاهد منه زيادة غير محسوسة : هو مبارك وفيه بركة . « 4 »
خير به هر چيزى كه قابل شمارش و حصر نيست و زيادتى و بركتى غير محسوس دارد گفته مىشود .
( 1 ) . سورهء زمر ( 39 ) : آيهء 21 . ( 2 ) . سورهء انبياء ( 21 ) : آيهء 30 . ( 3 ) . سورهء ملك ( 67 ) : 30 . ( 4 ) . المفردات في غريب القرآن : 44 .