با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٢
معناى بركت
معناى بركت
معناى بركت
راغب اصفهانى در معناى « بركت » مىنويسد :
ثبوت الخير الالهيّ في الشيء ؛ « 1 »
بركت يعنى ثابت شدن خير الهى در چيزى .
بنابراين ، ائمّه عليهم السلام محلّ ثبوت خير الهى هستند . اطلاق و گسترهء واژهء « خير » ، اصل وجود و تمام آثار و توابع آن را از ناحيهء خداوند متعال در بر مىگيرد .
ائمّه عليهم السلام محل سكون و وجود و استقرار آن هستند .
واژهء « بركت » در قرآن مجيد نيز آمده است . در آيه‌اى مىخوانيم :
« وَنَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَكًا » ؛ « 2 »
و ما از آسمان آبى پربركت فرو فرستاديم .
وصف آب به مبارك درست است . از طرفى ، در آيهء ديگر نزول اين آب و استقرار آن را در زمين مطرح مىكند و مىفرمايد :
« وَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً بِقَدَرٍ فَأَسْكَنَّاهُ فِي اْلأَرْضِ » ؛ « 3 »
و ما از آسمان آبى به اندازه معيّن فرو فرستاديم ، پس آن را در زمين قرار و ساكن نموديم .
پس اين آب مبارك در زمين سكون پيدا كرد و همين منشأ خيرات براى بشر شد ، آن جا كه مىفرمايد :
( 1 ) . المفردات في غريب القرآن : 44 . ( 2 ) . سورهء ق ( 50 ) : آيهء 9 . ( 3 ) . سورهء مؤمنون ( 23 ) : آيهء 18 .