با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٣
معناى دعوت
و الدعوة الحسنى
و الدعوة الحسنى
صاحبان دعوت نيكو
صاحبان دعوت نيكو
و ( سلام بر ) دعوت نيكو .
ائمّه عليهم السلام صاحبان دعوت نيكو هستند .
به نظر مىرسد همان معنايى كه در عبارت پيشين بيان شد ، در اين عبارت نيز مىتوان گفت .
آن بزرگواران اهل و صاحب دعوت حَسَن و نيكو به سوى خدا هستند . بلكه صرف وجود امام و خود ذات او دعوت حسن است كه هر كس او را ببيند يا به فكر او بيفتد به ياد خدا مىافتد .
هر دو وجه درست است . البتّه وجه سومى نيز وجود دارد كه خواهيم گفت .
معناى دعوت
معناى دعوت
كتاب معجم مقاييس اللغه از معتبرترين كتاب‌هاى لغت است . نگارندهء اين فرهنگ ، ابن فارس شيعى است . وى از قدماى لغويان و از محقّقان در لغت بوده و نزد همگان مورد قبول واقع شده است . وى به تعبير امروزى ، در اين فرهنگ نخست ريشهء واژه را - ثلاثى مجرّد - معنا كرده ، آن گاه تمام اشتقاقات را به آن معنا برگردانده است و اين روش در معناى لغت خيلى مهم است و تحقيقى در اين فن است و فوايد بسيارى دارد . در واقع به معناى مشترك معنوى برمىگردد ؛ همان مطلبى كه ما - مثلًا - در عبارت پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله مىگوييم ، آن جا كه حضرتش فرمود :
من كنت مولاه فعلي مولاه ؛ « 1 »
هر كه من مولاى و سرپرست او هستم ، على مولا و سرپرست اوست .
( 1 ) . بصائر الدرجات : 97 ، قرب الاسناد : 57 ، حديث 186 ، الكافى : 1 / 287 و منابع ديگر .