با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٣١
برترى ائمّه بر پيامبران
شريك هستند .
نشان دادن راه گونه‌اى از هدايت و راهنمايى است ؛ چرا كه اگر سكوت كند و راه را نشان ندهد ، ناگزير آن فرد متحيّر خواهد ماند .
برترى ائمّه بر پيامبران
برترى ائمّه بر پيامبران
امامان ما از انبياى سلف جز پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله و حتّى از پيامبران اولوالعزم افضل هستند . در اين باره به تفصيل در پژوهش‌هاى خود سخن گفته‌ايم .
اين برترى به طور علمى و با اسلوبى برآمده از كتاب و سنّت ثابت شده و در اين راه از عقل هم مىتوان يارى گرفت كه خود به بحث مستقلى نياز دارد .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
الأنبياء والمرسلون على أربع طبقات . . . وقد كان إبراهيم عليه السلام نبيّاً وليس بإمام حتّى قال اللَّه : « إِنّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمامًا » ؛ « 1 »
پيامبران و فرستادگان چهار طبقه‌اند . . . و ابراهيم عليه السلام پيامبر بود و امام نبود تا اين كه خداوند فرمود : « همانا من تو را براى مردم امام و پيشوا قرار مىدهم » .
دست كم در خصوص حضرت ابراهيم امامت ، مقام بالاترى از نبوّت بوده است . اگر ابراهيم عليه السلام مقام هدايت را داشته كه همان ارائهء طريق باشد ؛ وقتى به مقام امامت رسيد ، ناگزير بايستى هدايتش يك درجه بالاتر برود كه گفتيم ايصال به مطلوب بالاتر است . پس ايصال به مطلوب از شئون امامت مىشود . با توجّه به مقدّماتى كه بيان شد ، هر كه مأموم چنين امامى شود ، به بركت امام عليه السلام به همان مقام مطلوب يا كمال مناسب خواهد رسيد .
( 1 ) . بصائر الدرجات : 393 و 394 ، الكافى : 1 / 174 - 175 ، حديث 1 ، الاختصاص : 23 ، بحار الانوار : 11 / 55 ، حديث 52 .