با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٤

چگونگى امانت‌سپارى

روزه مىگيرند ، ولى امانت‌دار نيستند .

در روايت ديگرى آمده است كه راوى به امام صادق عليه السلام عرضه مىدارد :

پدرم به شما سلام مىرساند . حضرتش فرمود :

عليك وعليه السلام ، إذا أتيت عبداللَّه فاقرأهُ السلام و قل له : إنّ جعفر بن محمّد يقول لك :

انظر ما بلغ به علي عند رسول اللَّه فالزمه ؛

بر تو و بر او سلام باد . هر گاه نزد او رفتى سلام مرا ابلاغ كن و بگو : جعفر بن محمّد مىگويد : بنگر امير مؤمنان على عليه السلام چگونه به اين مقام نزد رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله رسيد و چه ويژگى داشت ؛ به آن بچسب و ملتزم باش .

آن گاه حضرتش ادامه مىدهد :

فإنّ عليّاً إنّما بلغ ما بلغ به عند رسول اللَّه بصدق الحديث وأداء الأمانة ؛ « 1 »

به راستى حضرت على عليه السلام با راستى در گفتار و اداى امانت به آن مقام و الا در پيش‌گاه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله دست يافت .

و هر كس در نزد پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله به مقامى نايل شده ، به يقين آن مقام را در نزد خداوند متعال دارا است كه در اين جهت ميان خدا و رسول فرقى نيست .

تا اين جا به طور اجمال معلوم شد :

1 . امانت گذاشته نزد ائمه همهء هستى است .

2 . همه فيوضات به خلايق به توسّط آن‌ها است .

3 . جز رسول خدا و اهل بيت كسى شايستگى اين مقام را ندارد ، زيرا در اسلام احدى جز آنان معصوم نيست و صفات و حالاتشان اختصاص به آن‌ها دارد .

و از اين جا معلوم مىشود كه آنان داراى ولايت تكوينى و بين خدا

( 1 ) . همان : حديث 5 .