با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٨٨
على درِ آمرزش
اين قصّه دربارهء بنى اسرائيل است كه براى توبه و عذرخواهى از كجا وارد شوند و با خضوع و خشوع وارد گردند و عذرخواهى و طلب عفو كنند . در تفسير اين آيه مباركه آمده است :
علي باب حطّة ؛ « 1 »
على عليه السلام در توبه و آمرزش است .
بزرگان اهل سنّت در اين زمينه رواياتى نقل كرده‌اند . در جامع الصغير و فيض القدير في شرح جامع الصغير در باب « على باب حطّة » آمده است : ابن عبّاس گويد : پيامبر خدا فرمود :
علي باب حطّة ؛ من دخل منه كان مؤمناً و من خرج منه كان كافراً .
مناوى در توضيح اين حديث مىگويد :
يعني أنّه سبحانه و تعالى كما جعل لبني إسرائيل دخولهم الباب متواضعين خاشعين سبباً للغفران ، جعل لهذه الأمّة مودّة علي والاهتداء بهديه وسلوك سبيله وتولّيه سبباً للغفران و دخول الجنان ونجاتهم من النيران والمراد يخرج منه خرج عليه . « 2 »
پس همان گونه كه گفتيم ، اگر ايمان با همهء ابعاد سه گانه‌اش باشد ، انسان مؤمن كامل خواهد بود .
از اين تفسير معناى « باب الايمان » هم روشن مىشود . چنان كه پيداست ، « باب حطّه » و « باب الإيمان » از نظر مصداقى و نتيجهء قضيّه واقع خارجى يكى است .
در تعبير سومى درباره اهل بيت عليهم السلام آمده كه ايشان « باب السلم » هستند . در آيه‌اى از قرآن مىخوانيم :
( 1 ) . الجامع الصغير : 2 / 177 . ( 2 ) . فيض القدير : 4 / 469 .