با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٥٩

معناى عباد

توجّه نيز در اين بحث مطرح است .

يكم . در كتاب بصائر الدرجات روايات بسيارى نقل شده كه خود حضرات معصومان عليهم السلام در تفسير آيه مزبور فرموده‌اند :

نحن المحسودون ؛ « 1 »

ما همان مورد حسد قرار گرفتگانيم .

نكتهء دوم . ملك عظيم است . اگر امام عليه السلام مَلِك باشد ، پس من ، رعيّت او هستم . اگر او مالك باشد ، پس من ، عبد مملوك او هستم .

آن گاه حضرت در ذيل آيه مىفرمايد :

« وَآتَيْناهُمْ مُلْكًا عَظيمًا » قال : الطاعة المفروضة ؛ « 2 »

ملك عظيم همان طاعت مفروض است .

از رواياتى كه در ذيل آيه آمده‌اند ، به آسانى ولايت تكوينى ائمّه عليهم السلام به اثبات رسد و ولايت تشريعى به طريق اولى .

اين « ملك عظيم » همان است كه در آيات از آن به « ولايت » تعبير شده ، مثل آيهء مباركه‌اى كه مىفرمايد :

« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَهُمْ راكِعُونَ » ؛ « 3 »

ولىّ و سرپرست شما فقط خدا ، رسول او و كسانى هستند كه ايمان آوردند ؛ همان‌هايى كه نماز را برپا داشته و در حال ركوع زكات مىپردازند .

( 1 ) . همان : 1 / 206 ، حديث 2 و از كتب عامّه ر . ك : جواهر العقدين : 2 / 96 ، مناقب علي بن المغازلي : 267 ، شواهد التنزيل : 1 / 184 . ( 2 ) . همان : 1 / 186 ، حديث 4 . ( 3 ) . سورهء مائده ( 5 ) : آيهء 55 .