سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٩٠
تذكّر يك مطلب مهم
و « لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِن طِينٍ » ؛ « 1 »
« تا بر سر آنها و ديارشان از گِل ، سنگ‌باران كنيم » .
و مانند آن بنده‌اى كه شرح ديدار موسى از او ، در سوره كهف مذكور است ، كه مأموريت‌هايى غيبى نظير مأموريت ملائكه دارد ، و گاهى افعال را به خود نسبت مىدهد و مىگويد :
« فَأَرَدْتُّ أَنْ أَعِيبَها » ؛ « 2 »
« خواستم كشتى را عيب دار كنم » .
و « فَأَرَدْنا » ؛ « 3 »
« ما خواستيم » .
و گاهى به خدا نسبت مىدهد :
« فَأَرادَ رَبُّكَ » ؛ « 4 »
« پروردگار شما خواست » .
و در پايان هم مىگويد :
« وَما فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِى » ؛ « 5 »
« آنچه كه من انجام دادم به امر خدا بود » .
و در مورد عيسى بن مريم عليهما السلام در سوره مائده مىفرمايد :
« وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِى فَتَنفُخُ فِيها فَتَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِى
( 1 ) . سوره ذاريات ، آيه 33 . ( 2 ) . سوره كهف ، آيه 79 . ( 3 ) . سوره كهف ، آيه 81 . ( 4 ) . سوره كهف ، آيه 82 . ( 5 ) . سوره كهف ، آيه 82 .