سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٠

13 . دعاى ندبه ، و كفر و شرك

پاسخش اين است كه : گويا اين آيه قرآن را نخوانده‌ايد كه همان خدايى كه مىفرمايد : « ادْعُونِى أَسْتَجِبْ لَكُمْ » مىفرمايد :

« وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُوا أَنفُسَهُمْ جآءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوّاباً رَّحِيماً » ؛ « 1 »

« و اگر ايشان هنگامى كه بر خودشان ستم كردند ، بيايند به نزد تو ، پس از خدا طلب آمرزش كنند و پيامبر بر ايشان آمرزش بخواهد ، هر آينه خدا را تواب و مهربان مىيابند » .

اين آيه ظهور دارد در اين معنا كه گناه‌كاران ، خواه گناهشان آشكار شده باشد و خواه در پنهان گناهى مرتكب شده باشند ، سزاوار است كه هم خود استغفار كنند و هم به محضر پيغمبر شرفياب شوند ، تا آن حضرت برايشان استغفار كند .

اين همان دعا و خواندن خدا و سؤال از فضل خدا است ، و در نهايت اين دعا گاهى بدون واسطه و گاهى با واسطه انجام مىگيرد و هر دو بجا و به موقع است .

اگر اين سخن شما درست بود و اين‌گونه دعا ، كفر و شرك بود ، وقتى فرزندان يعقوب او را خواندند كه بر ايشان استغفار كند و گفتند :

« يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنّا كُنّا خاطِئِينَ » ؛

در جواب آنها نمىفرمود :

« سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبّى إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ » ؛ « 2 »

« زود باشد كه استغفار كنم براى شما از پروردگارم به درستى كه او است آمرزنده و مهربان » .

( 1 ) . سوره نساء ، آيه 64 . ( 2 ) . سوره يوسف ، آيه 97 و 98 .