سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٨
1 - مكان نزول آيه
براى اينكه اين موضوع كاملًا روشن شود ، پيرامون اين آيه در چند مورد بحث مىكنيم :
1 - مكان نزول آيه .
2 - تفسير آيه و اينكه با قطع نظر از روايات متواتر ، موافق‌تر با ذوق مستقيم چه تفسيرى است ؟
3 - ملاحظهء تفسير آيه با آيات ديگر .
4 - رواياتى كه از طريق اهل سنّت در تفسير اين آيه و موافق با اجماع شيعه رسيده است .
اينك بررسى را شروع مىكنيم :
1 - مكان نزول آيه
1 - مكان نزول آيه
اوّلًا : من نمىدانم چرا اين اشكال كننده ، تمام آيات سوره شورى را مكّى دانسته ، و از استثنايى كه علماى بزرگ علم تفسير ، در كتاب‌هاى تفسير و اسباب النزول و غير آن كرده‌اند ، غمض عين كرده است ، يا فرصت مراجعه نداشته يا اگر مراجعه كرده ، اشاره‌اى به آن نكرده و به طور قاطع در موضوعى كه رأى او براى ديگران حجت نيست ، اظهار نظر نموده است .
از تفاسير شيعه مثل تفسير بسيار معتبر مجمع البيان ، صرف نظر مىكنيم و تفاسير اهل سنّت را در اينجا تا حدى بررسى مىنماييم :
" تفسير قرطبى " ( ج 16 ، ص 21 ) از قتاده و ابن عباس روايت كرده است كه اين سوره مكى است ، مگر چهار آيه آن كه در مدينه نازل شده ، آيه : « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ » تا آخر چهار آيه .
" زمخشرى " در " تفسير كشاف " ( ج 4 ، ص 208 ) مىگويد : اين سوره مكى است