سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٥

امّا آيات دستهء دوم

مَرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلى عَذابٍ عَظِيمٍ » ؛ « 1 »

« از اهل مدينه كسانى مىباشند كه خو كرده و مهارت يافته‌اند در نفاق ، تو نمىدانى آنها را ، ما مىدانيم ايشان را ، زود باشد كه عذاب كنيم آنها را دو بار . سپس به سوى مجازات بزرگى ( در قيامت ) فرستاده مىشوند » .

و مثل اين آيه :

« قُلْ لآأَمْلِكُ لِنَفْسِى نَفْعاً وَلا ضَرّاً إِلّا ما شآءَ اللَّهُ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَما مَسَّنِىَ السُّوءُ » ؛ « 2 »

« بگو مالك نيستم براى خودم سود و زيانى را و اگر غيب مىدانستم بسيار طلب خير مىكردم و به من بدى نمىرسيد » .

و مثل آيه :

« وَما أَدْرِي ما يُفْعَلُ بِى وَلا بِكُمْ إِنْ أَتَّبِعُ إِلّا ما يُوحى إِلَىَّ » ؛ « 3 »

« نمىدانم چيزى را كه بر من و شما مىشود ، متابعت نمىكنم مگر آنچه را كه به من وحى مىشود » .

و مثل آيه :

« وَما أَدْريكَ ما عِلّيُّونَ » ؛ « 4 »

« و چه دانا كرد تو را كه چيست عليون » .

و مثل آيه :

( 1 ) . سوره توبه ، آيه 101 . ( 2 ) . سوره اعراف ، آيه 188 . ( 3 ) . سوره احقاف ، آيه 9 . ( 4 ) . سوره مطففين ، آيه 19 .