سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٨

امام صادق عليه السلام و ندبه بر حضرت مهدى عليه السلام

و زبان ، پس او مرده‌اى است ميان زندگان » .

شيعه اين ندبه را از امامان خود ، كه كار و عملشان سرمشق ، و پيروى از گفتار و رفتارشان - برحسب حديث متواتر ثقلين و احاديث صحيح ديگر - وظيفه هر مسلمان است ، آموخته‌اند .

حضرت رسول اكرم و ائمه عليهم السلام برحسب روايات ، كراراً ضمن آن‌كه از اوضاع آخرالزمان و فتنه‌هايى كه ظاهر مىشود و فشارهايى كه بر اهل حقّ وارد مىگردد ، خبر مىدادند ، نگرانى و تأثّر خود را هم اظهار مىفرمودند .

شيخ صدوق و شيخ طوسى - رضوان اللَّه عليهما - هر يك به سند خود ، حديث مفصلى را از " سدير صيرفى " « 1 » روايت كرده‌اند كه در آن ، گريه و ندبه امام جعفر صادق عليه السلام بر غيبت صاحب الزمان - عجل اللَّه تعالى فرجه - بيان شده است . ما براى رعايت اختصار ، جمله‌ها و مضمون قسمتى از اين حديث شريف را كه ارتباط با ندبه دارد ، در اينجا نقل مىنماييم .

سُدير صيرفى مىگويد : من و مُفضّل بن عمر و ابوبصير و ابان بن تغلب به محضر آقايمان حضرت صادق عليه السلام شرفياب شديم . ديديم حضرت بر روى خاك نشسته و لباسى كه از مو بافته شده و طوق دار و بىگريبان بود ، پوشيده است و مانند فرزند مردهء جگرسوخته گريه مىكند . آثار حزن و اندوه از گونه و رخسارش آشكار ، و اشك كاسهء چشم‌هايش را پر كرده بود و مىفرمود :

« سَيّدِي ! غَيْبَتُكَ نَفَتْ رُقادِي ، وَضَيَّقَتْ عَلَيَّ مِهادِي ، وَابْتَزَّتْ مِنّي راحَةَ فُؤادِي . سَيّدِي ! غَيْبَتُكَ أَوْصَلَتْ مُصابِي بِفَجايِعِ الْأَبَدِ ، وَفَقْدُ الْواحِدِ بَعْدَ

( 1 ) . سدير صيرفى از اصحاب حضرت باقر و حضرت صادق عليهما السلام است كه « كشّى » در رجال‌خود ، ص 138 ، طبع بمبئى حديث معتبرى روايت كرده است كه بر بلندى پايهء او دلالت دارد .