سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٢
6 . وجوب معرفت امام
و چنان در اين امر تأكيد شده است كه برحسب خبر معروف از رسول خدا صلى الله عليه و آله : « هركس بميرد و امام زمان خود را نشناخته باشد ، مرده است به مردن جاهليت » . و در حديثى كه فخر رازى از آن حضرت روايت كرده ، مىفرمايد :
« هركس بميرد و امام زمان خود را نشناسد پس بايد بميرد ؛ اگر خواهد يهودى و اگر خواهد نصرانى » .
بلكه از بعضى روايات استفاده مىشود كه : معرفت خدا به طور صحيح و كامل بدون معرفت امام حاصل نخواهد شد .
چنان‌كه در حديث است : از حضرت سيّد الشهدا عليه السلام سؤال شد :
« فَما مَعْرِفَةُ اللَّهِ » ؛
« پس چيست معرفت خدا ؟ »
حضرت فرمود :
« مَعْرِفَةُ أَهْلِ كُلّ زَمانٍ إِمامَهُمُ الَّذِي يَجِبُ عَلَيْهِمْ طاعَتُهُ » ؛ « 1 »
« معرفت اهل هر زمان ، معرفت امام ايشان است كه اطاعت او بر ايشان واجب است » .
شيخ صدوق رحمه الله در شرح و تفسير اين جمله مىفرمايد : « اهل هر زمانى بدانند كه خدا آن كسى است كه آنها را در هر زمان بدون امام معصوم نخواهد گذارد ، پس كسى كه خدايى را پرستش نمايد كه بر خلق به وسيله نصب امام معصوم اقامه حجّت ننمايد ، پس عبادت و پرستش غير خداى عزّوجلّ را نموده است » .
و علّامه مجلسى قدس سره مىفرمايد : « شايد تفسير " معرفت خدا " به " معرفت امام " براى بيان اين نكته باشد كه : معرفت خدا حاصل نمىشود مگر از جهت امام ، و يا
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 5 ، ص 312 ، ب 15 ، ح 1 ؛ علل الشرايع ، ج 1 ، ص 9 .