سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٧٨

تعليقه چهارم

تعليقه چهارم

تعليقه چهارم

ممكن است بعضى اين پرسش را بنمايند كه در آيه :

« قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لا يَنفَعُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِيمانُهُمْ وَلا هُمْ يُنظَرُونَ » ؛ « 1 »

« ( اى رسول ما ) به آنها بگو كه روز فتح ايمان آنان كه كافر بودند سود نبخشيد و به آنها با نظر لطف و رحمت ننگرند » .

بنابر اين تفسير ، كه چگونه در يوم الظهور و يوم الفتح ، ايمان كفار قبول نمىشود و صدها ميليون بشر محكوم به فنا و نابودى خواهند شد ، با اينكه كفر بيشتر آنها از راه عناد و لجاج و بعد از ظاهر شدن حقّ به آنها نمىباشد و اين با عدل خدا چگونه توجيه مىشود ؟

در پاسخ مىگوييم : سرمنشأ اين پرسش در آيه زير مىباشد :

« يَوْمَ يَأْتِى بَعْضُ آياتِ رَبّكَ لا يَنفَعُ نَفْساً إِيمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ » ؛ « 2 »

« روزى كه برخى از آيات و دلايل پروردگارت آشكار شود ، بر هيچ كس ايمانش نفعى نمىبخشد اگر قبل از آن ايمان نياورده باشد » .

پاسخ هر دو پرسش اين است كه :

( 1 ) . سوره سجده ، آيه 29 . ( 2 ) . سوره انعام ، آيه 158 .