سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٣٧
گفتار سوم : تجلّى توحيد در نظام امامت
گفتار سوم : تجلّى توحيد در نظام امامت
گفتار سوم : تجلّى توحيد در نظام امامت
امامت و رهبرى نيز در ابعاد متعدّدى كه دارد ، شعاع و شعبهء عقيده توحيد است و به آن استناد دارد ، و چنانكه از آيهء :
« إِنّى جاعِلُكَ لِلنّاسِ إِماماً » ؛ « 1 »
« ( وقتى خداوند ابراهيم را امتحان كرد ، فرمود : ) من تو را به پيشوايى خلق برگزينم » .
و نيز آيهء :
« إِنّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ » ؛ « 2 »
« همانا ما تو را در زمين ، مقام خلافت داديم » .
استفاده مىشود ، امامت با تمام ابعاد عميق و ارزندهاى كه دارد ، كه از جمله خلافت و جانشينى در ارض و زمامدارى و مديريت امور عامّه و حكومت كردن بين مردم است ، فقط از سوى خدا و به نصب و تعيين او است ، و كسى با خدا در آن حقّ مشاركت ندارد . « 3 » و اصالت توحيدى امامت از اينجا معلوم مىشود كه بر حسب
( 1 ) . سوره بقره ، آيه 124 . ( 2 ) . سوره ص ، آيه 26 . ( 3 ) . در بيان اين مطلب ، رجوع شود به تعليقهء 1 .