سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٣١

گفتار اوّل : تجلّى توحيد در رسالات انبيا

بايد به نبوّت تمام انبيا ، ايمان داشته باشيم . دعوت همه ، دعوت به خدا بوده است و در جوهر و حقيقت ، واحد بوده و آن اسلام و تسليم بودن در برابر خدا ، و حكم و فرمان خدا و قانون خدا است . امّت پيغمبران در اين دين ، امّت واحده هستند ،

« وَإِنَّ هذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَ أَنا رَبُّكُمْ فاتَّقُونِ » ؛ « 1 »

« و اين مردم همه يك دين دارند و متفق الكلمه هستند و يك امتند و من يگانه خداى شما هستم پس از من بترسيد » .

نسبت به همهء آنها صادق است . يهوديّت و نصرانيت و اين‌گونه الفاظ ، نمىتواند عنوان دعوت انبيا و معرّف آن باشد ، چنان‌كه ايمان به موسى و عيسى اگر فقط ايمان به وحيى باشد كه بر آنها نازل شده و از مسائل نامعقول و باطلبى كه در تورات و اناجيل رايجه است منزّه باشد ، بدون ايمان به رسالت حضرت خاتم الانبيا ، اسلام نمىباشد .

( 1 ) . سوره مؤمنون ، آيه 52 .