گلچينى از انوار اخلاقى (فارسى) — الصفحة ٨٥

فصل چهارم : ياد بعضى نفرات رزق روحم شده است

احترام به استاد براى انسان بركت مىآورد و من اگر به اين مقام رسيدم از بركت احترام به استاد است .

اى نورچشمانم ،

عمل ، امرى است اعتقادى و ما فكر مىكنيم كه عمل همان نماز خواندن و حركت‌هاى بدنى است و لكن اين طور نيست ؛ روايت داريم كه اگر بندگان خدا بدانند كه حرف زدنشان عمل است ، اين قدر حرف نمىزنند و عمل را بيشتر مىكنند .

اى نورچشمانم ،

بعضى از مريدها نسبت به بزرگان ارادتشان و محبتشان پولى است و اگر به آنها چيزى داده نشود ، كنار مىروند . در گذشته ، ما بزرگان و مراجع را دوست داشتيم و آنها را به اندازهء جان خودمان مىخواستيم . آنها را به جاى امام زمان ( عج ) مىديدم و از نگاه به صورت مباركشان لذت مىبرديم