نقش شورا در امامت (فارسى) — الصفحة ٢٠

اراده خداى سبحان در تعيين امام

بأربعة عشر ألف عام ، فلمّا خلق اللَّه آدم ، قسّم ذلك النور جزئين ، فجزء أنا و جزء علي ؛

چهارده هزار سال پيش از آفرينش آدم ، من و على نورى در پيشگاه خداوند متعال بوديم . هنگامى كه خداوند متعال آدم را آفريد ، آن نور را به دو بخش تقسيم فرمود ؛ بخشى من بودم و بخشى على بود .

اين حديث را بزرگان اهل تسنّن از جمله :

1 . احمد بن حنبل ؛

2 . ابو حاتم رازى ؛

3 . ابن مردويه اصفهانى ؛

4 . ابو نعيم اصفهانى ؛

5 . ابن عبدالبرّ قرطبى ؛

6 . خطيب بغدادى ؛

7 . ابن عساكر دمشقى ؛

8 . عبدالكريم رافعى قزوينى ، پيشواى بزرگ اهل تسنّن ؛

9 . شيخ الاسلام ابن حجر عسقلانى .

و گروهى ديگر توسّط عدّه‌اى از اصحاب رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله از آن حضرت نقل كرده‌اند كه برخى از سندهاى اين روايت