افكار ابن تيميه در بوته نقد (فارسى) — الصفحة ٧٩
نمونه‌اى از عدالت عمر و عثمان
مالك پيشواى مالكيان از شخص مورد اعتمادى كه او از سعيد بن مسيّب شنيده چنين نقل مىكند :
أبى عمر بن الخطّاب أن يورّث أحداً من الأعاجم إلّاأحداً ولد في العرب .
قال مالك : وإن جائت امرأة من أرض العدوّ فوضعته في أرض العرب فهو ولدها يرثها إن ماتت ميراثها من كتاب اللَّه ؛ « 1 » عمر بن خطاب اجازه نمىداد غير عرب ( از عرب ) ارث ببرد مگر آن كه در سرزمين عرب‌ها به دنيا آمده باشد .
مالك گويد : هر گاه زن باردارى از سرزمين دشمن مىآمد تنها در صورتى آن فرزند پس از مرگ مادرش طبق كتاب خدا ارث مىبرد كه در زمين عرب‌ها به دنيا آمده باشد .
اين هم گوشه‌اى از عدالت عثمان :
زمانى كه شمال افريقا - از طرابلس غرب تا طنجه - فتح شد و به دست مسلمانان افتاد ، عثمان تمامى ثروت‌هاى آن سامان را يك جا به عبداللَّه بن ابى سرح بخشيد ، بدون آن كه احدى از مسلمانان را در آن شريك سازد . « 2 »
( 1 ) . موطأ مالك : 2 / 520 ح 14 ( 2 ) . شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد : 1 / 199