افكار ابن تيميه در بوته نقد (فارسى) — الصفحة ٥٥

فاروق امّت كيست ؟

ابن تيميّه در مورد اين دو حديث چنين مىگويد :

حديث شناسان و كسانى كه اندك آگاهى از حديث دارند ، شك ندارند كه اين دو حديث جعلى است و به دروغ آن‌ها را به پيامبر صلى اللَّه عليه وآله نسبت داده‌اند . هيچ يك از اين دو حديث در هيچ كدام از كتاب‌هاى قابل اعتمادى نيامده است ؛ بلكه هيچ كدام اصلًا سند شناخته شده‌اى ندارد ( ! ) « 1 » شگفتا كه در ادامه مىافزايد :

هر كس بتواند اين دو حديث را با سند صحيح از افرادى كه معروف به راستگويى هستند بياورد ، ما قانع مىشويم و آن را از هر طايفه و مذهبى كه باشد مىپذيريم .

معناى اين سخن آن است كه حتّى اگر شيعيان هم آن را نقل كرده باشند ، او مىپذيرد .

آن گاه مىگويد :

ما دليل داريم كه هر دو حديث دروغ است و جايز نيست آن‌ها را به پيامبر صلى اللَّه عليه وآله نسبت دهيم .

اكنون به سراغ راويان اين دو حديث مىرويم .

( 1 ) . منهاج السنّه : 4 / 286 - 290